İç Hava Raporu

Benimki belki sıradan belki sıradışı bir hikâye. Belki de herkesin hikâyesi hem sıradan hem sıradışı. Kime göre, neye göre? Bana göre olmalı, yani kişinin kendisine göre, öyle değil mi? Bugün “son” kelimesi, bir kapının dili gibi konuştu. Eşik aradı. Daha telefonu açmadan, içimde bir yer titriyordu. Çünkü bazı sesler, daha gelmeden travmayı getirir. Bazı numaralar,…

Benimki belki sıradan belki sıradışı bir hikâye. Belki de herkesin hikâyesi hem sıradan hem sıradışı. Kime göre, neye göre? Bana göre olmalı, yani kişinin kendisine göre, öyle değil mi? Bugün bir cümle, içimdeki bütün kapıları çarpmadan kapattı: “Bitti.” Bu “bitti” bir öfke cümlesi değil. Bu “bitti” bir anlık gurur patlaması hiç değil. Bu “bitti”, uzun…

Benimki belki sıradan belki sıradışı bir hikâye. Belki de herkesin hikâyesi hem sıradan hem sıradışı. Kime göre, neye göre? Bana göre olmalı, yani kişinin kendisine göre, öyle değil mi? Bugün hayatımın haritası yerinden söküldü. Öyle “sarsıldım” falan değil. Sarsılmak, bir eşyanın yer değiştirmesi gibi; bu ise evin temelinin kaymasıydı. Bir süreliğine yerçekimi değişti. Neye “gerçek”…